جمعه, 28 مهر 1396
ضوابط طرح تفضیلی

- ضوابط نحوه استفاده از زمين

3-1- کاربري مسکوني

3-1-1- موارد استفاده از زمين

3-1-1-1- استفاده از بناهاي مسكوني به منظور سكونت و پرورش گل و درختان مجاز است.

3-1-1-2- استفاده به منظور ايجاد واحدهاي تجاري و خدماتي مقياس محله مشروط به استقرار در مجاورت محورهاي جمع و پخش کننده و معابر شرياني درجه 2 فرعي با عرض حداقل 14 متر مجاز است. واحدهاي تجاري خدماتي مقياس محله عبارتند از فروش خواربار, ميوه, سبزيجات, مرغ و ماهي, لوازم‌التحرير و اغذيه, قصابي, آرايشگاه مردانه و زنانه, مطب پزشکان عمومي, نانوايي, خياطي و تعميرات لوازم خانگي. ضوابط نحوه استقرار و ساير ضوابط اجرايي اين واحدها در بخش مربوط به واحدهاي تجاري ارائه شده است.

3-1-1-3- استفاده از اراضي داراي کاربري مسکوني براي احداث پانسيون‌ها و خوابگاه‌ها اعم از دانشجويي, کارگري و ... مشروط به تصويب کميسيون ماده 5 و استقرار در مجاورت محورهاي با عرض 14 متر و بيشتر بلامانع است.

3-1-2- ضوابط مربوط به تفکيک زمين

3-1-2-1- حداقل تفکيک زمين در سطح کاربري مسکوني در سطح پهنه تراکم کم و متوسط برابر 200 مترمربع و حداقل بر قطعه برابر 5/8 متر و در سطح پهنه تراکم زياد برابر با 300 مترمربع و با حداقل بر قطعه 10 متر مي‌باشد.

3-1-2-2- در تفكيك اراضي جهت كاربري‌هاي مسكوني، طول هيچ يك از قطعات نبايد از سه برابر عرض آن بيشتر باشد.

3-1-2-3- تامين سهم خدمات اراضي بيش از 1000 مترمربع براساس قانون زمين شهري و ساير قوانين و ضوابط مربوطه الزامي است.

3-1-2-4- تهيه نقشه تفکيکي اراضي بايد توسط مهندسين شهرساز تاييد صلاحيت شده از سوي سازمان نظام مهندسي استان فارس تهيه شده و به تاييد شهرداري و سازمان مسکن و شهرسازي استان فارس برسد.

3-1-2-5- در تهيه نقشه تفكيكي توجه به جهت‌گيري متناسب با شرايط اقليمي شهر آباده ضروري است و لازم است طول قطعات مالكيت داراي جهت 15 تا 30 درجه جنوب شرقي (نسبت به محور شمال- جنوب) باشد.

3-1-2-6- تفکيک قطعات بايستي با رعايت ضوابط و مقررات پيشنهادي طرح تفصيلي در زمينه عرض گذر, طول پخ و ... صورت گيرد.

تبصره 1-         در تفکيک اراضي, در صورتي که به دليل شکل زمين و يا وضعيت دسترسي, امکان تامين حداقل تفکيک در کليه پلاک‌ها وجود نداشته باشد, تفکيک برخي از قطعات با مساحت کمتر از حداقل تفکيک با رعايت موارد زير مجاز است:

اولاً مساحت قطعات در هيچ حالتي از 180 مترمربع کمتر نباشد.(10 درصد کمتر از حداقل تفکيک)

ثانياً تعداد قطعات با مساحت کمتر از حداقل تفکيک از 30 درصد تعداد قطعات زمين مورد تفکيک بيشتر نباشد.

تبصره 2-         در قطعات کمتر از 400 مترمربع, تفکيک پلاک صرفاً در صورتي امکان‌پذير است که مساحت هيچ‌يک از قطعات کمتر از 180 مترمربع نباشد.

3-1-2-7- در قطعاتي که قبل از تصويب بازنگري طرح تفصيلي تفکيک شده و داراي سند رسمي باشند و مساحت آنها بر مبناي سند رسمي و يا مساحت باقي‌مانده پس از اعمال تعريض معابر, کمتر از 180 مترمربع باشد به شرح زير اقدام خواهد شد:

- در صورتي که مساحت زمين باقي‌مانده بين 120 تا 200 مترمربع باشد احداث بنا در 60 درصد سطح اشغال و دو طبقه و با ارتفاع حداکثر 8 متر مجاز است.

- در صورتي که مساحت زمين باقي‌مانده بين 60 تا 120 مترمربع باشد احداث بنا در 60 درصد سطح اشغال و در يک طبقه و با ارتفاع حداکثر 5 متر مجاز است. در اين بناها احداث پيلوت مجاز نمي‌باشد.

- ساخت و ساز و تجديد بنا در زمين‌هاي با مساحت کمتر از 60 متر مجاز نمي‌باشد و لازم است که با کاربري‌هاي مجاور تجميع گردد و يا به صورت فضاي سبز مورد استفاده قرار گيرد. ضمناً در صورت استقرار اين اراضي در مجاورت محورهاي شريان درجه 2 فرعي و جمع و پخش‌کننده با عرض 14 متر و بيشتر, استفاده از اين اراضي به عنوان واحدهاي تجاري با رعايت ضوابط واحدهاي تجاري (که در بخش مربوطه ارائه شده است) در يک طبقه مجاز است.

3-1-3- ضوابط مربوط به احداث بنا (ارتفاع, تراکم و سطح اشغال)

3-1-3-1- تراکم عمومي شهر 120 درصد و سطح اشغال عمومي برابر 60 درصد مي‌باشد. به اين ترتيب در کليه قطعاتي که داراي مساحتي برابر يا بيش از حداقل تفکيک تعيين شده بوده و در پهنه کاربري مسکوني قرارگرفته باشند, احداث بنا حداکثر در 60 درصد سطح اشغال زمين و در دوطبقه مجاز خواهد بود.

3-1-3-2- موقعيت استقرار توده ساختماني بنا در قطعات شمالي- جنوبي در بخش شمالي زمين و در قطعات شرقي- غربي در بخش غربي زمين مي‌باشد. در شکل زير نحوه استقرار در قطعات شمالي جنوبي و قطعات شرقي- غربي مشخص شده است.


تصوير3-1-1: نحوه استقرار در قطعات شمالي-جنوبي

 

تصوير 3-1-2: نحوه استقرار در قطعات شرقي-غربي

 

 

تبصره 1-   در امتداد شرياني‌هاي درجه دو فرعي (با نقش غالب خدماتي) در صورتي که استقرار بنا موجب سايه‌اندازي بر پلاک‌هاي مجاور نشود توصيه مي‌شود توده ساختماني به سمت خيابان و فضاي باز در پشت بنا قرار ‌گيرد.

 

تصوير 3-1-3: نحوه استقراربنا با رعايت سايه اندازي

 

تبصره 2-  به منظور كمك به مطلوبيت سيماي بدنه‌هاي گذرهاي اصلي، به ترتيب اولويت خط محور، حد بالا و پائين پنجره‌هاي هر يك از طبقات حد بالاي درهاي ورودي و حد بالاي ديوار حياط‌هاي مشرف به ميادين و گذرها بايستي هم‌تراز باشد. تدابير لازم در اين خصوص مي‌بايست توسط شهرداري و در زمان تهيه و تأييد طرح‌هاي معماري مورد نظر اتخاذ گردد.

3-1-3-3- در بناهاي مسکوني داراي 3 طبقه و بيشتر رعايت ضوابط و مقررات ايمني در برابر آتش‌سوزي و تامين آسانسور الزامي است.

تبصره 1-  در بناهاي سه طبقه, در صورتي که در هر طبقه صرفاً يک واحد قرار داشته باشد, در صورت تاييد شهرداري آباده, تامين آسانسور الزامي نيست.

3-1-3-4- پيش‌آمدگي بناها در طبقات فوقاني در سمت فضاي آزاد قطعه مالكيت حداكثر به ميزان 2 متر بر ميزان مجاز ساخت مشروط به استفاده از آن‌ها به عنوان تراس يا آفتاب‌گير بلامانع است.

3-1-3-5- کليه مفاد مصوبه مورخ 25/9/87 شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران با عنوان ضوابط و مقررات ارتقاء کيفي سيما و منظر شهري لازم‌الاجراست. متن کامل اين مصوبه در بخش ضوابط مشترک ارائه شده است.

3-1-3-6- بر مبناي مصوبه مذکور هرگونه پيش‌آمدگي در خارج از محدوده مالکيت ممنوع است. بديهي است در صورت تمايل به ايجاد تراس در سمت معبر براي سايه‌اندازي و ... لازم است اين فضا در درون محدوده مالکيت تامين گردد.

3-1-3-7- نماسازي سطوح مشرف به فضاهاي آزاد قطعات مالكيت مجاور الزامي است و انجام آن بر عهده مالك بناي اشراف‌دار است.

3-1-3-8- جنس سطوح مشرف به گذرهاي عمومي قطعه بايد از جنس مصالح متعارف نماسازي در شهر باشد.

3-1-3-9- جهت ايجاد حصار فضاهاي آزاد قطعات مالكيت و همچنين سقف ورودي‌ها استفاده از مصالح و روش‌هاي ساختماني نامطلوب به تشخيص شهرداري مجاز نيست و مصالح مورد استفاده براي موارد فوق بايد حتي‌المقدور از نوع مصالح به كار رفته در نماي بنا باشد.

3-1-3-10- صدور پايان ساخت توسط شهرداري منوط به اتمام نماكاري بنا در كليه قسمت‌هاي قابل رؤيت از گذرهاي عمومي و قسمت‌هاي قابل رؤيت از فضاي آزاد مالكيت‌هاي همجوار است.

3-1-3-11- - رعايت مفاد «ضوابط و مقررات شهرسازي و معماري براي معلولين جسمي- حركتي» مصوب مورخ 8/3/68 شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران، در مجتمع‌هاي مسكوني و تجاري الزامي است.

3-1-3-12- رعايت كليه مفاد مقرات ملي ساختمان ايران الزامي است.

3-1-3-16- سطوح ايوان و بالكن در محاسبه سطح مجاز ساختماني، در صورتيكه از يك طرف بسته باشد  مساحت آن و چنانچه طرفين آن بسته باشد  مساحت آن جزء سطح زيربنا محسوب مي‌شود.

3-1-3-17- فضاهاي سرپوشيده‌اي كه در طبقه همكف، دو معبر عمومي مختلف را به هم متصل نموده و توسط مالك براي عبور و مرور عموم به شهرداري واگذار شده‌اند جزء زيربنا محسوب نمي‌شود.

3-1-3-18- حداکثر ارتفاع عمومي بناهاي مسکوني در سطح شهر برابر 10 متر در بناهاي داراي پيلوت و 8 متر در بناهاي داراي زيرزمين مي‌باشد. حداکثر ارتفاع هر طبقه مسکوني نيز 30/3 متر تعيين مي‌گردد.

3-1-3-19- افزايش تراکم ساختمان‌هاي مسکوني در محدوده تراکم متوسط و تراکم زياد به شرح مندرج در جدول زير مجاز مي‌باشد.

جدول شماره 3-1-1- وضعيت تراکم و شرايط آن در پهنه‌هاي مختلف

پهنه تراکمي

حداقل

تفکيک

مساحت زمين

حداقل

عرض گذر

حداقل بر قطعه

سطح اشغال

تعداد طبقات

تراکم

تراکم کم

200

کمتر از 400 مترمربع

-

-

60

2

120

400 مترمربع و بيشتر

10

12

45

3

135

تراکم متوسط

200

کمتر از 300 مترمربع

-

-

60

2

120

300 تا 500 مترمربع

10

12

45

3

135

500 تا 1000 مترمربع

12

14

40

4

160

تراکم زياد

300

کمتر از 300 مترمربع

-

-

60

2

120

300 تا 500 مترمربع

12

12

50

3

150

500 تا 1000 مترمربع

14

14

40

5

200

بيش از 1000 مترمربع

18

18

30

8

240

تبصره 1-  هرگونه افزايش تراکم ساختماني، منوط به پرداخت عوارض متعلقه بر مبناي قوانين و بخشنامه‌هاي جاري خواهد بود.

تبصره 2-         حداقل مساحت زمين اعلام شده جهت افزايش تراکم, در صورت تاييد شهرداري تا حد 5 درصد قابل کاهش است. بديهي است در صورت عدم تاييد شهرداري, اين تبصره حقي را براي مالک ايجاد نخواهد نمود.

تبصره 3-  در صورت وجود اشراف، بنا به تشخيص شهرداري رفع مشرفيت الزامي است.

تبصره 4-   در صورت افزايش تراکم، تشخيص امکان يا عدم امکان استفاده از پيلوت (به عنوان انبار و پارکينگ) با توجه به شرايط مجاورين و سايه‌اندازي بر عهده شهرداري است. به عبارت ديگر در صورتي که به تشخيص شهرداري پيش‌بيني پيلوت موجب افزايش سايه‌اندازي و يا اشراف نگردد، درنظرگرفتن آن مجاز است و در غير اين‌صورت پارکينگ بايد در زيرزمين پيش‌بيني شود.

تبصره 5-   در صورت افزايش تراکم، رفع مشرفيت و رفع سايه‌اندازي (نسبت به ساير پلاک‌ها و نيز نسبت به ساير بلوک‌هاي درون پلاک) با نسبت ارتفاعي يک به يک ضروري است. ضمناً در اين شرايط کليات طرح معماري بايد به تاييد سازمان مسکن و شهرسازي استان برسد.

تبصره 6-  در کليه موارد، رعايت حداقل فضاي باز به ازاي هر واحد الزامي است.

3-1-3-20- جدول (3-1-1) وضعيت توزيع تراکم و تفکيک در پهنه‌هاي مختلف شهر را نشان مي‌دهد.

3-1-3-21- كانال‌كشي و احداث كولر در فضاهاي خارجي مجاز نمي‌باشد و محل كليه تأسيسات مانند كولر و برج خنك‌كننده و غيره بايد از ديد عموم و مالكيت‌هاي مجاور محفوظ باشند. در سطوح قابل رؤيت ساختمان كانال‌كشي بايد با نماسازي توأم باشد.

3-1-3-22- هدايت هر نوع فاضلاب به گذرهاي عمومي ممنوع است و مي‌بايستي از طريق شبكه فاضلاب شهر و يا از طريق چاه‌هاي جذبي دفع گردد. ليكن هدايت آب ناودان‌ها و آب‌هاي سطحي و دفع آن به جوي‌ها و كانيوهاي شهري موجود بلامانع است. در صورت موجود نبودن جوي و کانيو، مي‌بايستي در چاه‌هاي جذبي دفع و تخليه گردد. به هر حال هدايت آب ناودان و آب‌هاي سطحي در پياده‌رو و سطح معابر ممنوع است.

3-1-3-23- حداکثر ارتفاع ديوار محوطه قطعات از سمت گذر و از سمت پلاک‌هاي مجاور 5/2 متر است.

3-1-4- ضوابط تامين فضاي باز

3-1-4-1- تامين فضاي باز به ازاي هر واحد براساس جدول شماره (3-1-2) الزامي است.

جدول3-1-2: فضاي باز مورد نياز به ازاي هر واحد

رديف

الگوي سکونت

تعداد واحد در بنا (واحد)

فضاي باز به ازاي هر واحد (مترمربع)

1

تک خانواري

1

50

2

دو خانواري

2 واحد

40

3

چند خانواري

3 تا 8 واحد

35

4

مجتمع مسکوني

9 تا 20 واحد

30

5

مجتمع‌هاي مسکوني بزرگ

بيش از 20 واحد

25

3-1-4-2- فضاهاي پيش‌بيني شده به عنوان پارکينگ روباز و راه‌هاي سواره درون بناها و مجتمع‌هاي مسکوني, به عنوان فضاي باز در نظر گرفته نمي‌شوند. همچنين در مجتمع‌هاي مسکوني و مجتمع‌هاي مسکوني بزرگ، فضاهاي با عرض کمتر از 5 متر فضاي باز محسوب نمي‌شود.

3-1-4-3- در صورتي که ميزان فضاي باز مورد نياز با حداکثر سطح اشغال تعيين شده در الگوي تراکمي منافات داشته باشد, مبناي محاسبه‌ي سطح اشغال, حداقل فضاي باز مورد نياز خواهد بود. به عبارت ديگر در صورتي که با در نظر گرفتن سطح اشغال تعيين شده, امکان تامين فضاي باز وجود نداشته باشد لازم است که از طريق کاهش تعداد واحدها و يا کاهش سطح اشغال, فضاي باز تامين گردد.

3-1-5- ضوابط دسترسي و پارکينگ

3-1-5-1- کليه قطعات مسکوني بايد داراي دسترسي سواره باشند.

3-1-5-2- حداقل عرض مسير دسترسي به قطعات مسکوني برابر 6 متر مي‌باشد.

3-1-5-3- عرض دسترسي‌ها و گذرها در سطح شهر براساس طول گذر در بخش ضوابط گذربندي گزارش حاضر تعيين شده است.

3-1-5-4- تامين حداقل 1 واحد پارکينگ براي هر واحد مسکوني الزامي است. ضوابط تامين پارکينگ به شرح زير است:

- براي هر واحد مسكوني با زيربناي کمتر از 180 مترمربع  يك واحد پاركينگ

- براي هر واحد مسكوني با زيربناي 180 مترمربع و بيش از آن 2 واحد پاركينگ

3-1-5-5- محل پاركينگ مي‌تواند در پيلوت، زيرزمين يا در مازاد فضاي باز ساختمان پيش‌بيني شود. در صورت استفاده از فضاي باز براي پارکينگ, لازم است در بررسي وضعيت فضاي باز به ازاي هر واحد, سطح پارکينگ و مسير دسترسي به آن کسر شود.

تبصره 1-  در ارتباط با فعاليت‌هايي كه نياز پاركينگ آن‌ها كمتر از 3 واحد باشد و به دلايل مختلف تأمين فضاي لازم پاركينگ ويژه آن‌ها در محل امكان‌پذير نباشد، شهرداري مي‌تواند نسبت به اخذ هزينه معادل مربوطه اقدام و به مصرف تأمين پاركينگ عمومي در فاصله کمتر از 150 متر از پلاک مورد نظر برساند. بديهي است در ساير موارد تامين پارکينگ در محل الزامي است.

تبصره 2-  به منظور امکان برنامه‌ريزي تامين پارکينگ مورد نياز در بخش‌هاي مختلف, لازم است در صورت امکان, پارکينگ گروهي مورد نياز توسط خود متقاضيان تامين گردد و در غير اين‌صورت حساب بانکي ويژه‌اي توسط شهرداري ايجاد و عوايد حاصل از عوارض پارکينگ گروهي در حساب مذکور ذخيره و جهت تامين پارکينگ در محلات مختلف شهر مورد استفاده قرار گيرد.

3-1-5-6- حداقل عرض ورودي پارکينگ در بناهاي مسکوني با 1 يا 2 واحد مسکوني برابر 3 متر و در بناهاي مسکوني با 3 تا 24 واحد مسکوني 5/3 متر و در ساير بناهاي مسکوني برابر 5 متر است. حداکثر عرض ورودي پارکينگ در کليه موارد برابر 5 متر است.

3-1-5-7- در هر قطعه مسکوني تنها پيش‌بيني يک درب سواره‌رو مجاز است. مگر آنکه بر قطعه بيش از 25 متر باشد. به عبارت ديگر بين هر دو درب سواره‌رو حداقل بايد 20 متر فاصله وجود داشته باشد.

3-1-5-8- در صورت استفاده از رامپ، حداقل ارتفاع مفيد آن از زير ساختمان 85/1 متر است و شيب آن نبايستي از 15% بيشتر باشد.

3-1-5-9- حداقل عرض رامپ براي دسترسي به پاركينگ جهت حداكثر 24 اتومبيل 5/3 متر و از 25 اتومبيل بيشتر از 5 متر است. در صورتي كه عرض 5 متر درنظر گرفته نشود، ‌پاركينگ بايد داراي ورودي و خروجي جداگانه با حداقل عرض 5/3 متر باشد.

تبصره 1-   حداقل عرض رامپ در محل چرخش (بيش از 60 درجه تغيير مسير) برابر 4 متر مي‌باشد.

3-1-5-10- شروع شيب رامپ نبايد به هيچ وجه از حد مالكيت بيشتر باشد.

3-1-5-11- حداقل طول محل پارک هر اتومبيل برابر 5 متر است.

3-1-5-12- حداقل فضاي گردش هر اتومبيل جهت ورود و خروج به محل پارک با چرخش 90 درجه, مربعي به ابعاد 5 متر در 5 متر مي‌باشد.

3-1-5-13- حداقل عرض پارکينگ (فاصله محور تا محور ستون و يا محور تا محور ديوار باربر) در حالت‌هاي مختلف به شرح زير است. ضمناً درصورتي که عرض ديوار و يا ستون بتني (پس از اندود و نازک‌کاري) به گونه‌اي باشد که عرض فضاي مفيد پارکينگ نسبت به عرض‌هاي نوشته شده در زير بيش از 35 سانتي‌متر اختلاف داشته باشد, لازم است حداقل فضاي مفيد تامين گردد.

               - براي يک اتومبيل برابر 3 متر

               - براي دو اتومبيل برابر   5 متر

               - برابر سه اتومبيل برابر  50/7 متر و بيش از سه اتومبيل به ازاي هر اتومبيل 5/2 متر افزوده مي‌شود.

3-1-5-14- استفاده‌هاي مجاز زيرزمين عبارتند از پارکينگ اتومبيل‌ها, انباري واحدهاي مسکوني, فضاهاي تاسيساتي واحدهاي مسکوني (مانند موتورخانه, پمپ آب و ...), فضاهاي خدماتي مربوط به واحدهاي مسکوني (همچون سالن اجتماعات, استخر, سالن ورزش و ...). بديهي است در صورت استفاده از زيرزمين به عنوان فضاهاي تاسيساتي و يا خدماتي لازم است تمهيدات ويژه مربوطه از نظر تاسيسات, تمهيدات فني, تمهيدات ايمني و آتش‌نشاني و ... پيش‌بيني شود. استفاده از زيرزمين به عنوان واحد مسکوني (به صورت مستقل و يا سرايداري) و يا تجاري ممنوع است.

3-1-5-15- استفاده‌هاي مجاز از فضاي پيلوت علاوه بر موارد استفاده مجاز از زيرزمين عبارت است از استفاده به عنوان فضاي سرايداري مشروط به تامين کليه ضوابط واحدهاي مسکوني از نظر نورگيري و دسترسي؛ استفاده به عنوان واحد مسکوني مستقل مشروط به رعايت ضوابط واحدهاي مسکوني و تامين پارکينگ و فضاي باز؛ استفاده به عنوان واحد تجاري مشروط به برخورداري از ضوابط استقرار واحدهاي تجاري در بناهاي مسکوني (وضعيت دسترسي) و رعايت ضوابط مربوط به احداث واحدهاي تجاري.

فضاهاي خدماتي و تاسيساتي مستقر در زيرزمين و پيلوت جزء مشاعات محسوب مي‌شوند و قابل افراز نمي‌باشند. افراز واحد مسکوني پيش‌بيني شده در پيلوت در صورتي که داراي فضاي باز و پارکينگ مستقل باشد مجاز است و در غير اين‌صورت به عنوان سرايداري محسوب شده و قابل افراز نمي‌باشد. افراز واحدهاي تجاري پيش‌بيني شده در پيلوت مجاز است. بديهي است در کليه موارد فوق افراز صرفاً در مورد اعياني است و مربوط به زمين نمي‌شود.

3-1-6- ضوابط نورگيري

3-1-6-1- کليه‌ي فضاهاي اصلي (اتاق‌ها, نشيمن, پذيرايي) بايد داراي نور و تهويه طبيعي (از فضاي باز قطعه, معبر, حياط‌خلوت و يا پاسيو) باشند.

3-1-6-2- نورگيري آشپزخانه به صورت غيرمستقيم و از طريق نشيمن در صورت رعايت شرايط زير مجاز است. در غير اين‌صورت تامين نور مستقيم براي آشپزخانه نيز الزامي است.

- اولاً حداقل يکي از ديواره‌هاي آشپزخانه به سمت نشيمن و يا پذيرايي باز باشد (اصطلاحاً آشپزخانه به صورت اپن طراحي شده باشد).

- ثانياً حداکثر فاصله دورترين نقطه آشپزخانه تا نزديک‌ترين پنجره از 10 متر بيشتر نباشد.

- ثالثاً پنجره‌اي که نور آشپزخانه از آن تامين مي‌شود مستقيماً به فضاي باز قطعه و يا معبر باز شود (استفاده از پنجره‌هايي که از پاسيو و يا حياط خلوت تامين نور مي‌نمايند براي تامين نور غيرمستقيم آشپزخانه مجاز نمي‌باشد)

3-1-6-3- باز نمودن هيچ پنجره‌اي (اعم از بازشو و غيربازشو) به سمت قطعه مالکيت مجاور مجاز نمي‌باشد.

3-1-6-4- تامين نور فضاهاي اصلي از نورگيرها (پاسيو و حياط خلوت) به شرطي مجاز است که اولاً مساحت فضاي نورگير از 12 مترمربع کمتر نباشد, ثانياً حداقل عرض فضاي نورگير از 3 متر کمتر نباشد. براي زمين‌هاي با مساحت کمتر از 200 مترمربع, 6 درصد مساحت زمين به عنوان مساحت نورگير مجاور فضاي اصلي کافي است.

3-1-6-5- تامين نور آشپزخانه از نورگيرها به شرطي مجاز است که اولاً مساحت فضاي نورگير از 6 مترمربع کمتر نباشد, ثانياً حداقل عرض فضاي نورگير از 2 متر کمتر نباشد. براي زمين‌هاي با مساحت کمتر از 200 مترمربع, 3 درصد مساحت زمين به عنوان مساحت نورگير آشپزخانه کافي است.

3-1-6-6- حداکثر ارتفاع نورگيري زيرزمين 90 سانتي‌متر است. در زمين‌هاي شيب‌دار حداکثر ارتفاع براي بزرگترين نورگير در نظر گرفته مي‌شود.

3-1-6-7- در مواردي که فضاهاي اصلي از دو واحد مسكوني مستقل از يك حياط خلوت يا پاسيو نور مي‌گيرند فاصله پنجره آن‌ها از هم نبايد كمتر از 6 متر باشد.

3-1-6-8- در مواردي كه آشپزخانه و فضاهاي اصلي از دو واحد مسكوني مستقل و يا آشپزخانه آن‌ها از يك حياط خلوت يا پاسيو نور مي‌گيرند فاصله پنجره‌هاي مقابل آن‌ها نبايستي كمتر از 4 متر باشد.

3-1-6-9- در بناهايي که پنجره‌هاي آنها به شارع عام باز مي‌شود, رعايت ضوابط زير الزامي است:

- ارتفاع پنجره‌هاي مجاور شارع‌عام در واحدهاي واقع در طبقه همکف بايد به گونه‌اي باشد که ارتفاع کف پنجره از کف معبر حداقل 1.70 متر باشد. بديهي است در صورتي که ارتفاع کف طبقه همکف از سطح معبر بالاتر باشد, ارتفاع کف‌پنجره از داخل فضا مي‌تواند کمتر از 1.70 باشد.

- ارتفاع پنجره مجاور شارع عام در واحدهاي طبقات بالاتر در مجاورت معابر با عرض کمتر از 20 متر بايد به گونه‌اي باشد که ارتفاع کف پنجره از کف تمام شده فضاي داخلي حداقل 1.50 متر باشد. در اين موارد در صورتي که در ضلع مقابل گذر بناي مسکوني موجود نباشد و يا به هر دليل ديگري با تاييد شهرداري آباده مشرفيت وجود نداشته باشد, تقليل ارتفاع بر مبناي نظر شهرداري مجاز است. ضمناً در صورت تاييد شهرداري آباده استفاده از شيشه‌هاي مات و بدون بازشو نيز براي رفع مشرفيت مجاز است.

- ارتفاع پنجره مجاور شارع عام در واحدهاي طبقات بالاتر در مجاورت معابر با عرض 20 متر و بيشتر در صورت تامين جانپناه ايمن, محدوديتي نخواهد داشت.

3-1-6-10- ايجاد پنجره به سمت فضاي باز قطعه مالکيت جز در پخ 45 درجه رو به ملک مجاور مجاز است.

3-1-6-11- در بناهايي که به هر دليل اعم از شکل خاص قطعه و ... پنجره‌هايي را رو به بخشي از فضاي باز مالکيت خود باز مي‌نمايند که عرضي کمتر از 5 متر داشته باشد و پس از آن مالکيت ديگري وجود داشته باشد (براي نمونه مطابق شکل زير) بايد از طريق افزايش ارتفاع کف پنجره تا 1.7 متر و يا استفاده از شيشه‌هاي مات و بدون بازشو تا اين ارتفاع رفع مشرفيت نمايند. بديهي است ايجاد تراس در اين بدنه اساساً مجاز نمي باشد.


تبصره 1-    در چنين مواردي در صورتي که فاصله مورد نظر کمتر از 3 متر باشد، نور تامين شده، به عنوان نور فضاي اصلي قابل قبول نبوده و لازم است از نورگير و يا محل ديگري نور اين فضاها تامين گردد. به عبارت ديگر در صورتي که فاصله کمتر از 3 متر باشد، ايجاد پنجره با رعايت شرايط فوق مجاز است، اما حتماً بايد نور از محل ديگري نيز تامين گردد و يا ميزان فاصله پنجره از ديوار پلاک مجاور به حداقل 3 متر افزايش يابد.

3-1-6-12- حياط خلوت‌ها و پاسيوهايي که مساحت آنها حداقل 10 مترمربع و ابعاد آنها حداقل 2 متر باشد جزء زيربنا محسوب نمي‌شوند.

 

 


DOURAN Portal V4.0.4.0

V4.0.4.0